God is niet fair. Hij steekt een spaak in het almaar tollende wiel van ons voor-wat-hoort-wat denken. Hij is onuitputtelijk en wil niets liever dan dat we Hem beroven en zijn goedheid uitdelen. Dat is wat die frauderende rentmeester ons leert.
Had Job berouw van zijn boosheid over het onverdiende leed dat hem had getroffen? En deed hij daarom ‘boete in stof en as’ (zoals hoofdstuk 42:6 traditioneel werd vertaald)? Nee, geen van beide.
Soms kan de vertaling van één Bijbelvers een heel boek in een ander licht plaatsen. Dat gebeurt bij de laatste woorden van Job, in Job 42:6
