Waarom staan de deuterocanonieke boeken niet in de Bijbel?
Heb je wel eens een katholieke en een protestantse Bijbel naast elkaar gelegd? Dan zie je dat ze niet precies hetzelfde zijn. De katholieke Bijbel bevat extra boeken die in de protestantse Bijbel ontbreken. Dit zijn de deuterocanonieke of apocriefe boeken. Maar om welke boeken gaat het precies, waarom staan ze niet in alle Bijbels? In deze blog krijg je helder antwoord.
Om welke boeken gaat het precies?
De deuterocanonieke boeken, die vooral door protestanten ook ‘apocriefe boeken’ worden genoemd, maakten deel uit van de Septuaginta. Dat is een oude Griekse vertaling van het Oude Testament. Maar ze staan niet in de Hebreeuwse Bijbel, de Tanach. Ze zijn geschreven tussen 200 voor Christus en het begin van onze jaartelling. Dat is de periode tussen het Oude en het Nieuwe Testament.
De deuterocanonieke boeken zijn zeven extra Bijbelboeken plus uitbreidingen op de boeken Ester en Daniël. Voorbeelden zijn:
- Tobit
- Judit
- 1 Makkabeeën
- 2 Makkabeeën
- Wijsheid van Salomo
- Jezus Sirach
Waarom staan deze boeken niet in alle Bijbels?
Dit heeft alles te maken met hoe de canon van de Bijbel is ontstaan.
Het vaststellen van welke boeken bij de Bijbel horen, was een lang proces. Het duurde meerdere eeuwen. Rond de vierde eeuw voor Christus waren de meeste joodse heilige boeken af. Maar pas rond het jaar 100 na Christus stelden de Joden hun definitieve lijst vast. Dit werd de Tanach, de Joodse Bijbel.
De meeste mensen in de vroege kerk lazen de joodse heilige boeken in de Griekse vertaling. Daar hoorden dus ook de extra boeken die alleen in die vertaling voorkomen.
De protestantse kerken kozen er later voor om alleen die boeken te erkennen die in de oorspronkelijke Hebreeuwse Bijbel stonden.
Hoe kijken verschillende kerken naar de apocriefe boeken?
Het verschil in de samenstelling van de Bijbel hangt vooral samen met traditie en de definitie van de canon.
De rooms-katholieke en oosters-orthodoxe tradities
Deze kerken volgen de traditie van de vroege kerk. Ze gebruiken de oude Griekse vertaling als basis. Daarom zien zij de deuterocanonieke boeken wel als gezaghebbend en heilig.
De term 'deuterocanoniek' betekent letterlijk 'in de tweede plaats canoniek'. Dit geeft aan dat deze boeken in deze tradities wel bij de heilige boeken van het Oude Testament horen.
De protestantse traditie
De meeste protestantse en evangelische kerken rekenen deze boeken niet tot de Bijbel. Zij gebruiken alleen de 39 boeken die in de Hebreeuwse geschriften van de Joden staan.
Dit verklaart het verschil in omvang:
- De protestantse Bijbel heeft 66 boeken (39 in het Oude Testament + 27 in het Nieuwe Testament)
- De katholieke Bijbel heeft meer boeken door de toevoeging van de deuterocanonieke geschriften
Zijn de deuterokanonieke boeken de moeite waard om te lezen?
Ja, zeker. Ook al beschouwen niet alle tradities ze als gezaghebbend voor hun geloof en leer, deze boeken kunnen voor iedere gelovige nuttige inzichten bieden.
Ze zijn vooral waardevol om de periode tussen het Oude en het Nieuwe Testament beter te begrijpen. Boeken zoals de Wijsheid van Salomo en de Wijsheid van Jezus Sirach bevatten mooie wijsheidsteksten.
Let wel op het verschil tussen de deuterocanonieke boeken en de latere apocriefe evangeliën. Die apocriefe evangeliën ontstonden vanaf de tweede eeuw na Christus. Ze vulden gaten op in de verhalen over Jezus, bijvoorbeeld over zijn jeugd. Maar deze latere verhalen zijn niet betrouwbaar. Ze bevatten vaak fantastische wonderen en vertellen meer over de tijd waarin ze geschreven zijn dan over Jezus zelf.
Meer weten over de canon van de Bijbel?
Wil je meer weten over hoe de Bijbel is samengesteld? Ondanks de lange ontstaansgeschiedenis en de vele verschillende schrijvers wordt de Bijbel toch gezien als één betrouwbaar geheel. Hoe kan dat? Ontdek het op onze verdiepende pagina over de samenstelling en betrouwbaarheid van de Bijbel.