Nederlands-Vlaams Bijbelgenootschap
1 januari 2024

Dag 34 – De lijdende dienaar

Bijbeltekst(en)

1Wie kan geloven wat wij hebben gehoord?

Aan wie is de macht van de HEER geopenbaard?

2Als een loot schoot hij op onder Gods ogen,

als een scheut uit dorre grond.

Onopvallend was zijn uiterlijk,

hij miste iedere schoonheid,

zijn aanblik kon ons niet bekoren.

3Hij werd veracht, door mensen gemeden,

hij was een man die het lijden kende

en met ziekte vertrouwd was,

een man die zijn gelaat voor ons verborg

en door ons werd verguisd en geminacht.

4Maar hij was het die onze ziekten droeg,

die ons lijden op zich nam.

Wij echter zagen hem als een verstoteling,

door God geslagen en vernederd.

5Om onze zonden werd hij doorboord,

om onze wandaden gebroken.

De straf die hij onderging bracht ons vrede,

zijn striemen gaven ons genezing.

6Wij dwaalden rond als schapen,

ieder zocht zijn eigen weg;

maar de wandaden van ons allen

liet de HEER op hem neerkomen.

7Hij werd mishandeld, maar verzette zich niet

en deed zijn mond niet open.

Als een schaap dat naar de slacht wordt geleid,

als een ooi die stil is bij haar scheerders

deed hij zijn mond niet open.

8Door een onrechtvaardig vonnis werd hij weggenomen.

Wie van zijn tijdgenoten heeft er oog voor gehad?

Hij werd verbannen uit het land der levenden,

om de zonden van mijn volk werd hij geslagen.

9Hij kreeg een graf bij misdadigers,

zijn laatste rustplaats was bij de rijken;

toch had hij nooit enig onrecht begaan,

nooit bedrieglijke taal gesproken.

10Maar de HEER wilde hem breken, Hij maakte hem ziek.

Hij offerde zijn leven voor de schuld van anderen,

om zijn nageslacht te zien en lang te leven.

En door zijn toedoen slaagde wat de HEER wilde.

11Na het lijden dat hij moest doorstaan,

zag hij het licht en werd met kennis verzadigd.

Mijn rechtvaardige dienaar verschaft velen recht,

hij neemt hun wandaden op zich.

12Daarom ken Ik hem een plaats toe onder velen

en zal hij met machtigen delen in de buit,

omdat hij zijn leven prijsgaf aan de dood

en zich tot de zondaars liet rekenen.

Hij droeg echter de schuld van velen

en nam het voor zondaars op.

Jesaja 53:1-12NBV21Open in de Bijbel

In deze profetie uit het boek Jesaja belooft God zijn volk een bevrijder. Iemand die hen niet alleen zal bevrijden van onderdrukking, maar ­ – belangrijker nog – van hun allergrootste vijand: opstandigheid tegen God, waardoor de mens van God vervreemd is geraakt. Het woord ‘bevrijder’ roept het beeld op van een charismatisch, indrukwekkend figuur. Maar de bevrijder die God belooft, past niet in dat plaatje. Andere mensen voelen zich juist door hem afgestoten. Zoals er in die tijd op een zieke werd neergekeken, omdat lijden gezien werd als een straf van God, zo wordt Gods dienaar veracht en gemeden. De dienaar is als een zwak plantje dat maar ternauwernood overleeft. Hoe kan hij een bevrijder zijn? Maar dan, in vers 4, blijken de zwakheid en ziekte waardoor we zo op hem neerkeken, onze eigen zwakheid en ziekte te zijn. Dat wat de straf was voor ónze zonden, heeft hij op zich genomen. Alleen zo kunnen de mensen bevrijd worden en kan de band met God worden hersteld.
In Handelingen 8:26-35 leest een man uit Ethiopië dit gedeelte uit Jesaja. De apostel Filippus legt hem uit dat het een profetie is over Jezus, de Messias, die door zijn lijden de zonden van de wereld heeft weggenomen.

Zonde en straf – die woorden hoor je niet zo vaak meer. Vind je dat een goede ontwikkeling, of juist niet?

Nederlands-Vlaams Bijbelgenootschapv.4.16.16
Volg ons