Als je twijfelt

Het kan je zomaar overvallen: een ingrijpende gebeurtenis waardoor je geloof gaat wankelen. Een vraag waar je geen antwoord op krijgt, wat zorgt voor verwarring. Of je hoort iemand zó overtuigd spreken dat je aan je eigen overtuigingen gaat twijfelen. Het kan je uit balans brengen en je een onveilig gevoel geven. Johannes de Doper wist hoe dat voelde.

Hij is de grote profeet. Hij staat precies op het kruispunt van de geschiedenis. Hij is de laatste profeet van het oude verbond en de eerste getuige van het nieuwe verbond. De profeten kondigden hem al aan:

Vanaf de moederschoot is Johannes vervuld met de Heilige Geest; zijn leven staat in het teken van zijn taak. Hij groeit op als Nazireeër en leeft toegewijd aan God. Vervolgens begint hij met zijn verkondiging bij de Jordaan en verschijnt Jezus daar om door hem gedoopt te worden. Wat hij dan meemaakt is buitengewoon: hij ziet de hemel geopend en de Geest van God als een duif op Jezus neerkomen. Daarbij hoort hij de stem van God die zegt: Dit is mijn geliefde Zoon! Johannes is zo overtuigd dat Jezus de Messias is dat hij de dag daarna wijzend naar Hem uitroept: ‘Daar is het lam van God.’

Maar dan breekt er een crisis uit. Johannes spreekt zich moedig uit tegen het huwelijk van Herodes Antipas, maar wordt daarvoor in de gevangenis gezet. En daar is het wachten. Daar zijn er alleen muren. Er volgt geen bevrijding. En dan gaat het schuiven, gaat het wringen. Dan komen de vragen en de twijfels. Vanuit de gevangenis stuurt hij daarom twee leerlingen naar Jezus met de vraag: ’Bent U degene die komen zou of moeten we een ander verwachten?’ (Lucas 7:20). Johannes. De profeet. De voorloper. Degene die de hemel zag opengaan. Die Jezus aanwees als het Lam van God.

Híj stelt nu deze vraag. Zakt het geloof hem in de schoenen? Heeft hij andere verwachtingen van Jezus? Hij heeft gehoord over Jezus’ vele wonderen; misschien begrijpt hij niet waarom Jezus hem niet uit de gevangenis bevrijdt? Het is niet duidelijk. Duidelijk is dat hij twijfelt. Vragen heeft. Geen vaste bodem onder zijn voeten voelt. Degene die anderen de weg naar Jezus heeft gewezen is de weg zelf nu kwijt.

Twijfel en verwarring kunnen binnensluipen in het leven van een gelovige. Daar hoeven we niet al te erg van te schrikken. Dat doet Jezus ook niet. Hij reageert niet boos of teleurgesteld. Jezus wijst Johannes niet terecht, Hij wijst hem terug naar de tekenen. Hij wijst hem op dat wat er gebeurt: blinden kunnen weer zien, verlamden weer lopen en armen horen het goede nieuws. Het wijzen op de vervulling van het Woord moet voldoende voor Johannes zijn. Wanneer Jezus vervolgens met zijn leerlingen over Johannes spreekt zegt Hij over hem: ‘Hij is meer dan een profeet’ en ‘niemand is groter dan Johannes’. Geen negatieve en teleurgestelde woorden dus. Er klinkt geen veroordeling of een waarschuwing. Twijfel, zelfs vertwijfeling mag er bij Jezus zijn.

Hoe is het bij jou, zijn er weleens vragen? Twijfels over Gods plan? Over wie Hij is? Herken je dat de grond onder je voeten kan schuiven? Er kunnen teleurstellingen zijn rondom je beeld van God of over wat je van Hem ziet. Je kan fases doormaken waarin de vraagtekens groter zijn dan de uitroeptekens. Dat kan verwarring en spanning geven, en zorgen voor instabiliteit. Vind dan kracht in het verhaal van Johannes. Het verhaal laat zien dat het geloof geen permanente overwinningservaring is. Dat het leven met God zich niet alleen afspeelt op een roze wolk.

Zelfs de grootste gelovigen maken periodes van twijfel of aanvechting mee, laat dit verhaal je zien. Maar het laat je ook zien dat er bij God plaats is voor het niet begrijpen. Ook twijfelaars vinden ruimte bij God. Je mag al je gedachten bij Hem brengen. Hij is groter dan al je vragen, twijfels en wankelend vertrouwen. Waar jouw vertrouwen wankelt, blijft zijn vertrouwen in jou onbegrensd. Omdat Hij vasthoudt en niet loslaat.