Nederlands-Vlaams Bijbelgenootschap

Kaalslag

Bijbeltekst(en)

8Laat mij dan klagen, laat me schreeuwen,

laat mij naakt en blootsvoets gaan,

laat mij huilen als een jakhals,

laat mij roepen als een struisvogel.

9De wonden van Samaria zijn ongeneeslijk,

ze reiken tot aan Juda,

ze raken aan de poort van mijn volk,

ze raken Jeruzalem.

10Vertel het niet in Gat,

ween daar niet.

Wentel je in het stof

van Bet-le-Afra.

11Trek verder in gevangenschap,

bevolking van Safir,

naakt en in schande.

Ook de bevolking van Saänan

kon niet ontkomen.

Een rouwklacht in Bet-Haësel,

de stad wordt jullie ontnomen.

12De bevolking van Marot

heeft gehoopt op het goede,

maar het onheil van de HEER daalde neer

tot bij de poorten van Jeruzalem.

13Span de paarden voor de wagen,

bevolking van Lachis;

in jou huist het kwaad van Israël,

de oorsprong van de zonde van Sion.

14Neem daarom afscheid van Moreset-Gat;

Achzibs werkplaatsen worden voor Israëls koningen

als een drooggevallen beek.

15Opnieuw zal Ik een bezetter sturen,

bevolking van Maresa;

de edelen van Israël zullen naar Adullam vluchten.

16Scheer je haar af, scheer je kaal

om de kinderen die je geluk uitmaken.

Scheer je zo kaal als een gier,

want ze worden bij je weggehaald.

Micha 1:8-16NBV21Open in de Bijbel

Als we verdriet hebben of zelfs wanhopig zijn – hoeveel laten we daarvan werkelijk zien aan anderen? We dragen sombere kleding, we huilen misschien. Maar schreeuwen en roepen (vers 8), zoals Micha? Hij loopt zelfs naakt rond (net als Jesaja in Jesaja 20:2-4)! Zijn klacht en wanhoop zijn overduidelijk.  

En Micha roept de mensen op om het net zo duidelijk te laten zien: scheer je haar af, scheer je kaal, scheer je zo kaal als een gier (vers 16). Zo kaal, letterlijk. Zoals er geen haar meer op je hoofd zit, zo kaal zul je zijn zonder je kinderen. 

Hoe laat jij je verdriet of wanhoop aan mensen zien? Of doe je dat juist niet? Waarom? 

Nederlands-Vlaams Bijbelgenootschapv.4.16.16
Volg ons