1Israël was een weelderige wijnstok,
die volop vruchten voortbracht.
Maar hoe meer vrucht de wijnstok droeg,
hoe meer er op de altaren kwam;
en hoe rijker het land,
hoe rijker versierd de gewijde stenen.
2Zo bedrieglijk is dat volk! Nu zal het ervoor boeten:
de HEER breekt hun altaren af,
hun gewijde stenen verbrijzelt Hij.
3Dan zullen ze zeggen: ‘Wij hebben geen koning meer,
want wij hadden geen ontzag voor de HEER.’
Maar wat zou een koning voor ons kunnen doen?
4Koningen, ze spreken holle woorden,
zweren valse eden, sluiten slechte verdragen.
De rechtspraak woekert als onkruid,
als een gifplant in de voren van een akker.
5Het volk van Samaria verkeert in zorg,
het rouwt om dat stierkalf in Bet-Awen,
en zijn priesters schreeuwen het uit
omdat zijn glorie vervliegt:
6het kalf wordt naar Assyrië gesleept
als geschenk voor koning Kemphaan.
Wat een schande is dat voor Efraïm,
wat een misrekening van Israël!
7Nu al komen Samaria en zijn koning ten val;
ze zijn als wrakhout op de golven.
8De offerhoogten worden verwoest,
die plaatsen van verderf, tekens van Israëls zonde;
dorens en distels zullen hun altaren overwoekeren.
Dan roepen ze de bergen toe: ‘Bedek ons!’
en de heuvels: ‘Val op ons neer!’
