Nederlands-Vlaams Bijbelgenootschap

Samen tafelen

Bijbeltekst(en)

Het lege graf

1Maar op de eerste dag van de week gingen ze bij het ochtendgloren naar het graf met de geurige olie die ze bereid hadden. 2Bij het graf aangekomen zagen ze echter dat de steen voor het graf was weggerold, 3en toen ze naar binnen gingen, vonden ze het lichaam van de Heer Jezus niet. 4Ze wisten zich geen raad. Plotseling stonden er twee mannen in stralende gewaden bij hen. 5Ze werden door schrik bevangen en bogen het hoofd. De mannen zeiden tegen hen: ‘Waarom zoeken jullie de levende bij de doden? 6Hij is niet hier, Hij is uit de dood opgewekt. Herinner je wat Hij jullie gezegd heeft toen Hij nog in Galilea was: 7de Mensenzoon moest worden uitgeleverd aan zondaars en moest gekruisigd worden en op de derde dag opstaan.’ 8Toen herinnerden ze zich zijn woorden.

9De vrouwen keerden terug van het graf en gingen aan de elf en aan alle anderen vertellen wat er was gebeurd. 10Het waren Maria van Magdala, Johanna, en Maria, de moeder van Jakobus, en nog een aantal andere vrouwen die hen vergezelden. Ze vertelden de apostelen wat er was gebeurd, 11maar die vonden het maar kletspraat en geloofden hen niet. 12Petrus echter stond op en rende naar het graf. Hij bukte zich om te kijken, maar zag alleen de linnen doeken liggen. Daarop ging hij terug, vol verwondering over wat er gebeurd was.

Verschijningen; Jezus opgenomen in de hemel

13Diezelfde dag gingen twee van de leerlingen op weg naar Emmaüs, een dorp dat zestig stadie van Jeruzalem verwijderd ligt. 14Ze spraken met elkaar over alles wat er was voorgevallen. 15Terwijl ze zo met elkaar in gesprek waren, kwam Jezus zelf naar hen toe en liep met hen mee, 16maar hun blik werd vertroebeld, zodat ze Hem niet herkenden. 17Hij vroeg hun: ‘Waar lopen jullie toch over te praten?’ Daarop bleven ze somber gestemd staan. 18Een van hen, die Kleopas heette, antwoordde: ‘Bent U dan de enige vreemdeling in Jeruzalem die niet weet wat daar deze dagen gebeurd is?’ 19Jezus vroeg hun: ‘Wat dan?’ Ze antwoordden: ‘Wat er gebeurd is met Jezus van Nazaret, een machtig profeet in woord en daad in de ogen van God en van het hele volk. 20Onze hogepriesters en leiders hebben Hem ter dood laten veroordelen en laten kruisigen. 21Wij leefden in de hoop dat Hij degene was die Israël zou bevrijden, maar inmiddels is het de derde dag sinds dit alles gebeurd is. 22Bovendien hebben enkele vrouwen uit ons midden ons in verwarring gebracht. Toen ze vanmorgen vroeg naar het graf gingen, 23vonden ze zijn lichaam daar niet en ze kwamen vertellen dat er engelen aan hen waren verschenen, die zeiden dat Hij leeft. 24Een paar van ons zijn toen ook naar het graf gegaan en troffen het aan zoals de vrouwen hadden gezegd, maar Jezus zagen ze niet.’ 25Toen zei Hij tegen hen: ‘Hebben jullie dan zo weinig verstand en zijn jullie zo traag van begrip dat jullie niet geloven in alles wat de profeten gezegd hebben? 26Moest de messias al dat lijden niet ondergaan om zijn glorie binnen te gaan?’ 27Daarna verklaarde Hij hun wat er in al de Schriften over Hem geschreven stond, en Hij begon bij Mozes en de Profeten.

28Ze naderden het dorp waarheen ze op weg waren. Jezus deed alsof Hij verder wilde reizen. 29Maar ze drongen er sterk bij Hem op aan om dat niet te doen en zeiden: ‘Blijf bij ons, want het is bijna avond en de dag loopt ten einde.’ Hij ging met hen mee en bleef bij hen. 30Toen Hij met hen aanlag voor de maaltijd, nam Hij het brood, sprak het zegengebed uit, brak het en gaf het hun. 31Nu werden hun ogen geopend en herkenden ze Hem. Maar Hij werd onttrokken aan hun blik. 32Daarop zeiden ze tegen elkaar: ‘Brandde ons hart niet toen Hij onderweg met ons sprak en de Schriften voor ons ontsloot?’ 33Ze stonden op en gingen meteen terug naar Jeruzalem, waar ze de elf en de anderen aantroffen, 34die tegen hen zeiden: ‘De Heer is werkelijk uit de dood opgewekt en Hij is aan Simon verschenen!’ 35De twee leerlingen vertelden wat er onderweg gebeurd was en hoe Hij zich aan hen kenbaar had gemaakt door het breken van het brood.

36Terwijl ze nog aan het vertellen waren, kwam Jezus zelf in hun midden staan en zei: ‘Vrede zij met jullie.’ 37Verbijsterd en door angst overmand, meenden ze een geest te zien. 38Maar Hij zei tegen hen: ‘Waarom zijn jullie zo ontzet en waarom zijn jullie ten prooi aan twijfel? 39Kijk naar mijn handen en voeten, Ik ben het zelf! Raak Me aan en kijk goed, want een geest heeft geen vlees en beenderen zoals jullie zien dat Ik heb.’ 40Daarna toonde Hij hun zijn handen en zijn voeten. 41Omdat ze het van vreugde nog niet konden geloven en stomverbaasd waren, vroeg Hij hun: ‘Hebben jullie hier iets te eten?’ 42Ze gaven Hem een stuk geroosterde vis. 43Hij nam het aan en at het voor hun ogen op. 44Hij zei tegen hen: ‘Toen Ik nog bij jullie was, heb Ik tegen jullie gezegd dat alles wat in de Wet van Mozes, bij de Profeten en in de Psalmen over Mij geschreven staat in vervulling moest gaan.’ 45Daarop maakte Hij hun verstand ontvankelijk voor het begrijpen van de Schriften. 46Hij zei tegen hen: ‘Er staat geschreven dat de messias zal lijden en sterven, maar dat Hij op de derde dag zal opstaan uit de dood, 47-48en dat in zijn naam alle volken opgeroepen zullen worden om tot inkeer te komen, opdat hun zonden worden vergeven. Jullie zullen hiervan getuigenis afleggen, te beginnen in Jeruzalem. 49Ik zend jullie wat mijn Vader heeft beloofd. Blijf in de stad tot jullie met kracht uit de hemel zijn bekleed.’

50Hij nam hen mee de stad uit, tot bij Betanië. Daar hief Hij zijn handen op en zegende hen. 51En terwijl Hij hen zegende, ging Hij van hen heen en werd opgenomen in de hemel. 52Ze aanbaden Hem en keerden in grote vreugde terug naar Jeruzalem. 53Ze waren voortdurend in de tempel, waar ze God loofden.

Lucas 24NBV21Open in de Bijbel

Door René de Reuver

Samen eten kan het leven maken of breken. We kennen de verhalen van familiediners die uitlopen op een familiedrama. Gelukkig gebeurt ook het omgekeerde. Een maaltijd waar je geniet van eten en drinken en van elkaars verhalen en aanwezigheid.

Vorig jaar heeft de synode van de Protestantse Kerk een nieuw visiedocument aangenomen. Het eerste wat hierin van de kerk wordt gezegd is dat het een gemeenschap is van Woord en tafel. Een plek dus waar je samen eet, drinkt en waar goede woorden klinken. Het Bijbelgedeelte dat hierbij gekozen is, vertelt het verhaal over die twee mannen die op de eerste paasdag ‘s avonds teleurgesteld naar huis lopen. Halverwege voegt zich zomaar een vreemdeling bij hen. Ze raken aan de praat. Begrijpen doen ze elkaar nauwelijks. Toch raken de twee mannen op weg naar Emmaüs geboeid door hun gast. Thuis aangekomen nodigen ze hem uit om mee te eten, en omdat het al laat geworden is ook bij hen te overnachten.

Het gesprek onderweg was boeiend. Tijdens de maaltijd breekt de hemel open. Precies op het moment dat de gast God dankt, het brood neemt, breekt en deelt. De schellen vallen van de mannen hun ogen. Zo zit het dus met Jezus! Door deze maaltijd krijgt hun leven weer vaart en vreugde.

Wat kan een woord dat je verrast en brood dat voor je gebroken en met je gedeeld wordt niet uitwerken. Het kan je zomaar iets laten proeven van het goede leven. Het kan je, terwijl je zit te tafelen, zomaar overkomen dat je iets ervaart van het mysterie van het avondmaal – van genadegaven van God die je ontvangt in brood dat voor je gebroken wordt en wijn die voor je ‘vergoten’ wordt en in woorden die je nieuw perspectief geven.

In die onbekende gast aan tafel die de gastheer blijkt te zijn, herkennen de twee mannen uit Emmaüs Jezus, de Opgestane. Dat moeten ze delen met hun collega’s!

Wat maakt het leven goed? Een gemeenschap van Woord en tafel!

Lees of beluister Lied 388, Voor ieder van ons een plaats aan de tafel.

Wat raakt je in dit lied?

 

Nederlands-Vlaams Bijbelgenootschapv.4.18.8
Volg ons