Genesis 21

Abraham is een van de stamvaders van het volk van Israël. God geeft hem de opdracht om zijn familie te verlaten en naar het land Kanaän te gaan. Daar krijgt hij op hoge leeftijd een zoon: Isaak. Die zoon is de vervulling van Gods belofte dat hij de voorvader zal zijn van een groot volk.

Sara is de vrouw van Abraham en een van de stammoeders van Israël. Ze is een knappe vrouw. Als ze negentig jaar oud is, krijgt ze een zoon: Isaak. Sara is de eerste persoon van wie de Bijbel de begrafenis noemt.

Hagar is een Egyptische slavin in het huishouden van Abraham. Zij is de moeder van Abrahams oudste zoon Ismaël, de stamvader van de Arabische stammen (Genesis 25:12-18).
In de brief aan de Galaten belichaamt de slavin Hagar het oude verbond met Mozes, terwijl Abrahams vrouw Sara het nieuwe verbond symboliseert dat door Christus mogelijk is geworden.

De Ismaëlieten zijn een volk dat leeft in Noord-Arabië. In de Bijbel kunnen we lezen dat dit volk genoemd is naar hun stamvader Ismaël, de zoon van Abraham en Hagar (Genesis 16:1-16; Genesis 21:8-21). Ze wonen in tenten, fokken kamelen en reizen in karavanen over de grote handelsroutes in het Oude Nabije Oosten.

In het Oude Testament komen verschillende groepen hemelse wezens voor die later ‘engelen’ werden genoemd:

Abimelech is koning van de stad Gerar in het gebied van de Filistijnen. Zowel Abraham en Sara als Isaak en Rebekka verblijven een tijd als vreemdelingen in deze stad op de grens met het land Kanaän.

Isaak is de zoon van Abraham en Sara en de tweede stamvader van de Israëlieten. Zijn vader Abraham moet hem offeren, maar God verhindert dat op het laatste moment. Isaak trouwt met Rebekka en wordt de vader van Esau en Jakob. Hoewel Isaak niet de oudste is (dat is Ismaël), is hij de belangrijkste erfgenaam van Abraham.