Sommige herinneringen van vroeger zijn het waard om vast te houden. Zo ook deze. Het leerde mij de betekenis van het woord genade. Het is geen woord dat je gemakkelijk in de mond neemt.
Je herkent het vast wel. Dat gevoel alsof je op drijfzand staat. De grond onder je voeten blijkt ineens niet meer stabiel te zijn. Alles begint te schuiven. Aan wie of wat kun je je dan nog vasthouden? Bijbelwoorden? Zeker, maar niet als tovermiddel waardoor je wonder boven wonder overeind blijft. De Bijbel is geen verzekeringspolis, maar een ‘vertrouwensboek’ dat houvast geeft.
Karin van den Broeke leest met ons uit Psalm 105 bij de overgang van het oude naar het nieuwe jaar. En daarnaast dat prachtige gedicht van Dietrich Bonhoeffer, ‘Von guten Mächten treu und still umgeben’.
