Wat is het christendom? 

Kerken, kruiskettinkjes, Pasen en Kerst – het christendom is overal om ons heen. Maar wat is het eigenlijk? Voor veel mensen is het christelijk geloof een mysterie. In dit artikel maken we het concreet en begrijpelijk. We gaan terug naar het begin, naar de tijd van Jezus, en leggen uit hoe zijn boodschap zich over de hele wereld verspreidde. Je leest over de Bijbel, over wat christenen geloven over leven en dood, en hoe iemand christen wordt.  

Het christendom is de grootste godsdienst ter wereld. Meer dan een miljard mensen noemt zichzelf christen. Het belangrijkste in het christendom is het geloof in Jezus Christus. De Bijbel vertelt dat Jezus de Zoon van God is. De kernboodschap van het christelijk geloof is dit: God heeft zich laten zien op aarde door Jezus Christus. Hij deed dit om de breuk tussen God en mensen te herstellen. Jezus leefde, stierf en stond op uit de dood. Dankzij Hem kunnen mensen een relatie met God hebben. 

Het christendom bestaat ongeveer tweeduizend jaar. Het is ontstaan in het Jodendom, in het gebied dat we nu het Midden-Oosten noemen. Dit was toen de Romeinse provincie Judea. De geschiedenis van het christendom begint met Jezus Christus. Hij werd rond het jaar 4 voor onze jaartelling geboren in Betlehem en groeide op in Nazaret. Jezus was zelf een Jood en leefde volgens de Joodse cultuur en het Joodse geloof. 

De christelijke gemeenschap ontstond kort na Jezus’ dood en opstanding. Op een dag kwam de heilige Geest over de volgelingen van Jezus. Wij noemen die dag Pinksteren. Vanaf dat moment begon de eerste christelijke gemeente. De eerste gelovigen waren Joden die Jezus zagen als de beloofde Messias, in het Grieks: Christus. 

De Bijbel vormt de basis van het christelijk geloof. Voor christenen is dit boek enorm belangrijk. Ze zien de Bijbel als Gods Woord, en als de belangrijkste bron om God te leren kennen. De Bijbel dient als een kompas voor hun leven en hun keuzes.  

Het woord ‘Bijbel’ komt van een Grieks woord dat ‘boeken’ betekent. De Bijbel is namelijk een verzameling van 66 boeken, en in sommige tradities zelfs nog meer. Meer dan 40 verschillende schrijvers hebben eraan meegewerkt, gedurende ongeveer 1500 jaar. Je kunt de Bijbel dus zien als een bibliotheek vol verhalen, onderwijs, gedichten en brieven. 

De Bijbel bestaat uit twee hoofddelen. Het Oude Testament (ook wel de Hebreeuwse Bijbel genoemd) is geschreven vóór de geboorte van Jezus, tussen 1000 en 150 voor Christus. Dit deel vertelt over Gods schepping en over het volk Israël. Het Nieuwe Testament is geschreven door de eerste christenen, tussen de jaren 50 en 125 van onze jaartelling. Het gaat over het leven, sterven en de opstanding van Jezus, en over wat dat betekent voor ons leven. Het Nieuwe Testament vertelt ook over de beginjaren van de kerk. 

Jezus gaf zijn volgelingen een opdracht Hij vroeg hun om overal ter wereld leerlingen te maken en mensen te dopen. Deze opdracht staat in Matteüs 28, vers 18 tot 20. Het christendom was daarmee de eerste godsdienst die geen grenzen tussen landen of volken kende. Het boek Handelingen in de Bijbel beschrijft hoe de volgelingen van Jezus het ‘goede nieuws’ verspreidden. Ze begonnen in Jeruzalem. De apostel Paulus speelde hierbij een belangrijke rol. Hij bracht het evangelie naar het gebied rond de Middellandse Zee. Zo kwam het christendom naar Europa. Vaak werd de boodschap verspreid via handelsroutes, door gewone mensen. 

In het jaar 312 na Christus bekeerde keizer Constantijn zich. Daarna werd het christendom de officiële godsdienst van het Romeinse Rijk. In de eeuwen die daarop volgden verspreidde het christendom zich over heel Europa. Monniken zoals Willibrord en Bonifatius speelden hierbij een belangrijke rol. Tegenwoordig is het christendom echt een wereldgodsdienst. In Afrika, Azië en Latijns-Amerika groeit het aantal gelovigen het snelst. 

Deel gaan uitmaken van het christendom doe je door geloof en bekering. Je begint door het goede nieuws van Jezus Christus aan te nemen. Dat is de boodschap dat God verlossing heeft gebracht door Jezus’ dood en opstanding. Je stelt je vertrouwen in God en in Jezus Christus. Je stopt met een zondig leven en vereert niet langer andere goden of afgoden. Je wilt beter leven. 

Als mensen het evangelie hebben aanvaard, volgt vaak de doop. Bij de doop wordt iemand volledig ondergedompeld in (of besprenkeld met) water. Dit ritueel is een teken van een radicaal nieuw begin. Het is een symbolische start van het christelijk leven. Je deelt als het ware in de dood en opstanding van Jezus. Mensen die geloven in Jezus Christus ontvangen vergeving van zonden. Ze ontvangen ook de heilige Geest. 

Volgens het christendom heeft de dood niet het laatste woord. Het vertrouwen van christenen is gebaseerd op de almacht en trouw van God. De belangrijkste aanwijzing voor het leven na de dood is de opstanding van Jezus Christus: die is het bewijs dat er een leven na de dood is. Je leest hierover in 1 Korintiërs 15. 

Christenen geloven in de opstanding van het lichaam. Of dat lichaam er precies zo uitziet als ons huidige lichaam, daarover zegt de Bijbel niet veel. Paulus vergelijkt het met een zaadkorrel die juist door te sterven uitgroeit tot iets heel nieuws. Wat wel duidelijk is, is dat pijn en ziekte geen macht meer hebben over het opgestane lichaam.  

De Bijbel geeft niet veel details over wat er precies gebeurt na het overlijden. Wel suggereert de Bijbel dat de mens bestaat uit een lichaam en een ziel. De ziel is de kern van je bestaan en omvat je innerlijk leven en gedachten. Er zijn teksten die suggereren dat de ziel naar het paradijs gaat na de dood. Daar wacht de ziel op de opstanding van het lichaam. Jezus zei dit bijvoorbeeld tegen een man aan het kruis in Lucas 23, vers 43.