STAP 3 - Troost en hoop

De vorige tekst in deze leesroute, over Gods Woord als een zwaard (Hebreeën 4:12-13), was misschien best confronterend. In Romeinen 15 belicht Paulus een andere kant van Gods Woord: troost en hoop.

Met ‘alles wat vroeger is geschreven’ bedoelt Paulus de joodse heilige boeken, die christenen het Oude Testament noemen. Die boeken – van de verhalen over het begin van de wereld en over Gods speciale relatie met Israël tot en met de waarschuwingen van de profeten en alle emoties die in de psalmen langskomen – laten zien wat mensen in allerlei verschillende omstandigheden van God hebben ervaren. Ze geven troost en hoop omdat we God erin leren kennen als degene die door alles heen trouw blijft. Bovendien zijn ze onmisbaar om te begrijpen wie Jezus is en wat Hij gedaan heeft.

Paulus schreef voor een gemengde groep mensen: voor joden die Jezus als de messias zagen, de redder die God beloofd had, maar ook voor volgelingen van Jezus die eerst in andere goden hadden geloofd. Voor al die mensen zijn de joodse heilige boeken belangrijk, zegt hij. Want die boeken plaatsen het verhaal van Jezus in een bepaald perspectief: over de God die vanaf het allereerste begin bij de wereld betrokken is, en die uiteindelijk de hele schepping zal verlossen (Romeinen 8:18-25).

Hoe goed ken jij het Oude Testament?
Hoe zou meer kennis van het Oude Testament je kunnen helpen om te ‘volharden’ en te ‘blijven hopen’, denk je?