Efeziërs 1

Inleiding Efeziërs (NBV)

Deze brief, op naam van de apostel Paulus, is in zijn huidige vorm gericht aan de gemeente te Efeze. Oorspronkelijk was de brief waarschijnlijk bedoeld voor meer dan één gemeente. Het is niet bekend wanneer en door wie deze brief geschreven is. De brief gaat over de kerk als het ware lichaam van Christus. De redding van de gelovige ligt in de verbondenheid met Christus.

Pseudepigrafie: schrijven onder een andere naam

Volgens veel Bijbelwetenschappers zijn nogal wat Bijbelboeken niet geschreven door de auteur op wiens naam ze staan, maar door iemand anders. Het kwam vanaf de oudheid tot in de middeleeuwen inderdaad regelmatig voor dat auteurs schreven op naam van een gezaghebbend persoon uit het verre of nabije verleden. We noemen dit pseudepigrafie, naar de Griekse woorden pseudos (‘onecht’) en epigrafe (‘opschrift’). Pseudepigrafie is eigenlijk omgekeerd plagiaat: je zet niet tekst van een ander op je eigen naam, maar tekst van jezelf zet je op naam van een ander. In onze individualistische tijd worden beide sterk afgekeurd. Ook in het geval van pseudepigrafie ‘lieg’ je, want jij bent degene die de tekst schreef en niet een ander. Maar in de oudheid werd dit minder problematisch gevonden. Leerlingen van een bepaalde filosoof, profeet of apostel hadden vaak zoveel respect voor hun leermeester dat ze alleen onder diens naam wilden schrijven. Ze drukten ermee uit dat ze niets anders naar voren wilden brengen dan de opvattingen van hun geliefde leermeester. Maar ze claimden zo voor hun geschrift natuurlijk meteen ook diens gezag. Tegelijk schreven ze in hun eigen stijl. Ook aan de inhoud merk je soms dat die toch wel afwijkt, of een latere tijd weerspiegelt. Tekstgeleerden kunnen dit tegenwoordig door zorgvuldige tekstvergelijking goed op het spoor komen. Overigens was pseudepigrafie ook destijds niet geheel onomstreden. In de eerste eeuwen van de jaartelling was men er vaak dubbel over. Zo zijn er auteurs bekend die tegenstanders veroordeelden vanwege hun pseudepigrafie, maar zich er ter wille van de goede zaak zelf ook weleens van bedienden!

Heiligheid in het Nieuwe Testament: brieven van Paulus

Uitverkiezing in het Nieuwe Testament

Het begrip 'uitverkiezing' komt in het Nieuwe Testament op twee manieren ter sprake:

Zegen in het Nieuwe Testament

In het Oude Testament heeft zegenen de betekenis van het uitspreken van iets goeds over iemand. In het Nieuwe Testament verschuift de betekenis: de zegen is hier een uitspraak van dankzegging of heiliging.

Efeze in de Bijbel

Efeze was een stad in het westen van het huidige Turkije. In de tijd van het Nieuwe Testament was het een van de grootste en belangrijkste steden van het Romeinse rijk. De stad bestond al vanaf de negende eeuw voor Christus. Vanaf die tijd werd de stad geregeerd door veel verschillende rijken en heersers. In het jaar 133 voor Christus werd de stad deel van het Romeinse rijk.