Nederlands-Vlaams Bijbelgenootschap

Extra informatie

Filter op categorie

Engelen in het Nieuwe Testament

Net als in het Oude Testament komen ook in het Nieuwe Testament engelen voor. Er heeft echter een verschuiving plaatsgevonden in de rol die de engelen spelen. 

Vrijmoedigheid in de Bijbel

De woorden ‘vrijmoedig’ en ‘vrijmoedigheid’ komen regelmatig voor in het Nieuwe Testament. Deze begrippen verwijzen naar een houding van openheid die voortkomt uit een gevoel van vrijheid en een gebrek aan angst. Deze vrije manier van de wereld tegemoet treden is over het algemeen gebaseerd op een sterk vertrouwen op God.

Wat zijn spijswetten in het Nieuwe Testament?

Uit het Nieuwe Testament blijkt dat er in de vroege kerk discussie bestond over de Joodse spijswetten: moesten ook (heidense) christenen zich daaraan houden?

Wat is een visioen in de Bijbel?

Een visioen is in de Bijbel een bovennatuurlijke visuele ervaring die mensen (meestal profeten) van God ontvangen: God laat mensen iets zien, en geeft hun op die manier een boodschap door. Vaak is het de onthulling van iets wat in de toekomst gaat gebeuren.

Opstanding van Jezus

Voor de vroege kerk is de opstanding van Jezus een van de meest belangrijke onderwerpen. In het Nieuwe Testament komt het dan ook veel terug in de geschriften. Jezus is verworpen door een belangrijk deel van zijn Joodse volksgenoten en gekruisigd door de Romeinen. Maar door de opstanding maakt God duidelijk dat Jezus helemaal bij hem hoort.
In de geschriften van het Nieuwe Testament wordt overal gesproken over de opstanding van Jezus, maar op verschillende manieren. Hoe jonger de geschriften zijn, hoe concreter de opstanding van Jezus beschreven wordt.

Begraven in het Nieuwe Testament

Waar komt de ‘week’ vandaan?

Wij kennen de week als een vaste, doorgaande cyclus van zeven dagen. Het ritme van de week staat los van de cyclus van de seizoenen (het jaar) en los van de cyclus van de maan (de maan-maand). De week zoals wij die kennen, heeft zijn basis in het Oude Testament. Maar er gaat ook een geschiedenis aan vooraf: het oude Israël was bekend met een ritme van zeven dagen uit de ploeg- en oogsttijd. Ook waren er religieuze festivals die zeven dagen duurden. Na de Babylonische ballingschap wordt de vaste, zevendaagse week de basis van de Joodse kalender.